مناظرهي ديشب (اشاره به مناظرهی زندهي تلويزيوني بين دو تن از كانديداهاي دهمين دوره از انتخابات رياست جمهوري ايران؛ آقايان محمود احمدينژاد و ميرحسين موسوي) ثابت كرد كه اخلاق جايگاهي در ميان برخي از سياستمداران ما ندارد. يكي ۲۴ سال گذشته را زير سئوال برد و ديگري ۴ سال پس از آن را.
جالب آنكه تنها كساني كه متهم نشدند دولت موقت، دولت بنيصدر و دولت يك ماههي شهيد رجايي بود. (البته شايد نيازي به ذكر آن دو سال نميديدند) به هر حال اگر اين حلقه را هم تكميل ميكردند ۳۰ سال گذشته كامل ميشد!
اگر آمريكا و اسراييل ميخواستند نظام ما را تخريب كنند (آن هم از زبان خودمان) از اين بهتر نميتوانستند. به نظر من بازندهي اصلي اين مناظره نظام و برندهي اصلي دشمنان آن بودند.
اين از ابتداييترين آموزههاي ديني ماست كه بيان اتهامات ثابت نشده آن هم در مقابل ميليونها نفر دربارهي افرادي كه حضور ندارند و حتي اگر بعداً پاسخ هم بگويند ممكن است بسياري از مخاطبين برنامهي ديشب پاسخهاي آيندهي آنها را نشنوند، حرام است.
چه كسي باور ميكند که اين ادبيات تشنگي براي خدمت را ميرساند؟!